Grupimi i një mashtruesi 38-vjeçar në Brazilë: Një femër pretendon se është fëmijë për të mashtruar një çift për më shumë se një vit

Një rast i pazakontë i mashtrimit në Brazilë ka tërhequr vëmendjen e medias lokale dhe ka ngjallur tronditje në komunitetin juridik. Amanda Maria Souza de Oliveira, një grua 38-vjeçare, u arrestua në shtetin jugor të Santa Catarina pas akuzave për mashtrim dhe për përdorim të identitetit të rremë. Sipas akuzave, Oliveira pretendoi se ishte një vajzë 12 vjeçare dhe, për më shumë se një vit, jetoi në shtëpinë e një çifti në qytetin Joinville, duke përfituar nga kujdesi dhe shpenzimet e tyre. Gjatë periudhës së afërsisht 16 muajve që ajo kaloi me çiftin, familja e ofroi të gjitha nevojat bazë: një dhomë e mobiluar me lodra dhe mobilje për fëmijë, shpenzime të përditshme të paguar, dhe madje një festë për të festuar “ditëlindjen” e pretenduar të saj 12-vjeçare. Sipas dëshmitë të familjes, ajo u prezantua fillimisht në kishën evangjelik ku ata ndjeknin, duke u paraqitur si “Gabrielle” dhe duke pretenduar se ishte 18 vjeçare. Në atë moment, ajo pretendoi se përjetonte vështirësi financiare dhe shëndetësore, çka i shtynë çiftin të ofrojë strehim dhe ndihmë. Sipas hetimeve, më vonë ajo ndryshoi historinë e saj, duke pretenduar se në fakt ishte 11 vjeçare, por duke dukur më e vjetër për shkak të trajtimeve hormonale të imponuara nga babai i saj, i cili, sipas deklaratave, e kishte përfituar në mënyrë seksuale. Në këtë fazë, ajo i kërkoi çiftit që të mos e regjistrojë në shkollë apo të fillojë ndonjë proces adoptimi, duke argumentuar se këto hapa do të mundësonin babait e saj të gjejë vendndodhjen e saj. Më në fund, mashtrimi u zbuluar kur një teze, e cila vizitonte rregullisht familjen, dyshoi në moshën e vajzës. Duke kërkuar në internet, ajo gjeti raporte të ngjashme me raste të mëparshme në Rio de Janeiro, ku po ashtu një person tjetër i ngjashëm pretendoi se ishte fëmijë për të mashtruar një familje. Video dhe foto të publikuara nga viktimat e tjera pretenduese treguan Oliveira duke përdorur kukulla, shishe për fëmijë dhe duke folur në mënyrë të ngjashme me një fëmijë. Prokurori publik, Viviane Soares, përshkroi rastin si “një skemë mashtrimi e ndërlikuar që përfshinte krijimin e një identiteti të trilluar dhe manipulimin emocional të viktimave për të fituar përfitime të padrejta”. Ajo theksoi se hetimet zbuluan se Oliveira kishte qenë e përfshirë në raste të ngjashme në disa shtete të tjera braziliane, duke sugjeruar një model të përsëritur të veprimit që filloi në fund të viteve 2000 në shtetin e saj të lindjes, Ceará. Sipas burimeve, në atë periudhë, ajo, në moshë rreth 20 vjeçarë, shkoi në një stacion policie duke pretenduar se ishte 12 vjeçare dhe viktimë e abuzimit seksual dhe e detyrimit për të punuar në prostitucion nga prindërit e saj. Roli i avokatit të saj, Rafael Luiz Siewert, ka qenë të rëndësishëm në këtë fazë të procesit. Sipas tij, pas intervistës me klienten, ai “ka identifikuar elementë që justifikonin kërkimin për një vlerësim psikiatrik”. Gjyqtari e gjykatës pranoi kërkesën dhe vendosi që procedurat gjyqësore të ndalohen deri sa të vendoset nëse Oliveira është e aftë të përballet para gjykatës. Deri në atë moment, ajo vazhdon të ndodhet në burg. Rasti i Oliveira nxjerr në pah disa çështje të rëndësishme në lidhje me sistemin juridik dhe shoqëror në Brazilë. Së pari, përdorimi i identitetit të rremë për të manipuluar ndjenjat dhe buxhetin e familjeve tregon se sa e ndjeshme mund të jetë ndjenja e empatisë në komunitete të ngushta, veçanërisht në kontekste fetare ku ndihma ndaj të nevojshmit është pjesë e normave morale. Së dyti, faktin se një anëtar i familjes ka zbuluar mashtrimin përmes kërkimeve në internet, tregon rëndësinë e vetëdijes dhe kontrollit të informacionit në epokën digjitale. Së treti, kërkesa për vlerësim psikiatrik të akuzuarit thekson nevojën për të kuptuar nëse ka çështje të mundshme të shëndetit mendor që mund të ndikojnë në aftësinë e saj për të kuptuar veprat e veta dhe për të marrë përgjegjësi penale. Në kontekstin më të gjerë të ligjit brazilian, krimet e mashtrimit dhe krijimit të identiteteve të rreme janë ndëshkueshme me dënime të rënda, veçanërisht kur përfshihen viktima të pafajshme dhe përdoren metoda të sofistikuara për të mashtruar besimin e tyre. Rasti i Oliveira mund të shërbejë si një paralajmërim për autoritetet për të forcuar mekanizmat e zbulimit të mashtrimeve dhe për të ofruar mbështetje më të mirë për viktimat e mundshme, përfshirë këshillimin psikologjik dhe ndihmën sociale. Përfundimisht, çështja e Amanda Maria Souza de Oliveira mbetet në pritje të zhvillimit të mëtejshëm të procedurave gjyqësore. Nëse do të konfirmohet se ajo është e aftë të përballet para gjykatës, do të ndjekë një proces i ndërlikuar që përfshin vlerësimin e provave të mashtrimit, analizën e historisë së saj të mëparshme kriminelë dhe, nëse është e nevojshme, trajtimin e çështjeve të shëndetit mendor. Deri atëherë, ajo vazhdon të ndodhet në burg, ndërsa familja e prekur dhe shoqëria në përgjithësi vazhdojnë të përballen me pasojat e një mashtrimi të tillë të përhershëm dhe të ndërlikuar.