Paraguaji, grupi D i Botës: Ekipi i rinovuar që askush s’dëshiron të përballet
Paraguaji kthehet në Botëmbajnë pas pothuajse dy dekadash mungese, duke synuar të japë rezistencë serioze kundër Australiës, SHBA-së dhe Turqisë në grupin D. Ekuipazhi i fundit në Botëmbajnë ishte në Afrikën e Jugut 2010, ku arriti në çerekfinale përpara se të përfundojë me humbje ndaj Spanjës, kampioni i të gjitha kohërave. Pas një kampioni të dështuar në Copa América 2024, ekipi dukej i humbur, por në gusht 2024 futbollisti argjentinas Gustavo Alfaro mori drejtimin dhe transformoi “La Albirroja” në një forcë të frikshme në kontinent.
Alfaro, 63 vjeçar, solli rigjallërim të menjëhershëm: riktheu moralin, rritë besimin dhe forcoi ekipin si individë dhe si grup. Në kualifikime, Paraguaji fitoi kundër Brazilit dhe, në një ndeshje dramatike në Asunción, e kthye në përparësi Argentinën, kampionin mbrojtës të botës. Ekipi humbi vetëm një ndeshje jashtë në kualifikime – ndaj Brazilit – dhe përfundoi si një nga ekipet më të forta, së bashku me Ekuadorin dhe Argentinën, nën udhëheqjen e trajnerit që ai vetë e quan “gjuetar i utopive”.
Stili taktik i “La Albirroja” bazohet në disiplinë të rreptë dhe balancë strukturore. Në fazat e presionit në mesfushë, ekipi përdor formacionin 4‑2‑3‑1, ndërsa kur mbrojtet në thellësi, kalon në një 4‑4‑2 kompakte. Mbrojtja, që ka qenë gjithmonë karakteristika e futbollit paraguaj, është përmirësuar me ndërtimin progresiv të lojës; në këtë periudhë, mbrojtësi qendror Omar Alderete dhe kapiteni Gustavo Gómez janë ndër më të mirët në Amerikën e Jugut. Në mesfushë, Andrés Cubas i Vancouver Whitecaps vepron si “bllokues” i hapësirave, duke i dhënë ekipit agresion të vazhdueshëm.
Në sulm, Paraguaji mbështetet kryesisht në kreativitetin e Julio Enciso-s, talenti më i spikatur paraguaj në tre dekadat e fundit, i cili ka driblim, shpejtësi, fuqi dhe një goditje të fuqishme në mesdistancë. Për fat të keq, Enciso dështoi me një plagë në kofshë në miqësoren para turneut kundër Nikaraguas në Asunción, vetëm një javë para ndeshjes së parë kundër SHBA-së, por mbetet në skuadër me shpresë për rikuperim të shpejtë. Sulmi mbetet paksa varur nga brilantët individualë apo standardet, ku Antonio Sanabria luan rolin kryesor, megjithëse ai vjen në Botëmbajnë pa formë të plotë fizike pas kohës së kufizuar në Cremonese.
Paraguaji është modeli i ekipit që askush s’dëshiron të përballet në Botëmbajnë: i disiplinuar, fizik dhe i aftë të mbytë kundërshtarin. Rruga e tyre e rrezikshme është kontragjithja, e cila ngjason me sulmin energjik të “Socceroos”, ndërsa standardet e tyre janë mjaftueshme për të sfiduar edhe mbrojtjet më të fuqishme fizike.