Quentin Tarantino kritikon Hollywood-in si “fabrikë shije pa lëndë” dhe lavdëron “The Rip” në Netflix

Në një intervistë për revistën *Sight & Sound*, regjisori me çmime Oscar, Quentin Tarantino, shprehu pakëzimin e tij të thellë ndaj prodhimit të sotëm kinematografik në Hollywood. Sipas tij, “është pothuajse e pamundur” të shikosh një film të ri pa e kritikuar në mënyrë të ashpër. Ai i akuzon “fabrikën pa shije” të Hollywood-it për gabime të shumta: “defekte, papërshtatshmëri, përpjekje për të kënaqur audiencën, aktorë të gabuar ose thjesht gjëra të çuditshme që shkatërrojnë çdo film të ri që del nga kjo prodhuesi masiv.” Tarantino thekson se koncepti i “çfarë është një film” ka ndryshuar në mënyrë që të ngjallë më shumë përçmim sesa mirësjellje. “Kjo është e drejtë, sepse në krahasim, filmat e gjashtë viteve të fundit i bëjnë vitet ’80 të duken si vitet ’30,” tha ai, duke i dhënë një perspektivë historike për ndryshimet në cilësinë e prodhimit. Në këtë kontekst, regjisori shënon se filmat që ai ka vlerësuar në kohët e fundit, si versioni i 2021 i *West Side Story* dhe dy pjesë të *Horizon: An American Saga* (2024), nuk kanë arritur ta mbajnë atë në një “botë magjike të kënaqësisë” që dikur e bënte kinemanën artin e tij të preferuar. Për këtë arsye, Tarantino deklaron se “këtë ditë do të preferoja të lexoj një libër”. Megjithatë, në mes të kritikave të tij të ashpra, Tarantino gjen një përjashtim të çmuar në një film të ri në platformën Netflix, “The Rip”. Ky thriller kriminel, i drejtuar nga Joe Carnahan dhe me Ben Affleck dhe Matt Damon në rolet kryesore, u lançua në janar dhe përqendrohet në dy oficerë të Policisë së Miami‑Dade që zbulojnë korrupsion brenda forcave të tyre, i lidhur me 20 milionë dollarë cashi të një karteli. Në skuadrën e aktorëve përveç Affleck dhe Damon, janë përfshirë Steven Yeun, Teyana Taylor, Sasha Calle dhe Kyle Chandler. Pasi e pa filmin, Tarantino e përshkroi atë si “një film i ri tensioni që më kap dhe më mbajë për gjithë kohëzgjatjen e tij”. Ai vlerësoi veçanërisht “premisin novatore” të thriller‑it policor, duke shtuar se “paketa e plotë funksionoi për mua: drejtimi i Carnahan, skuadra e shkëlqyer, pamja e filmit (falë kameramanit Juan Miguel Azpiroz) – por komponenti më i fuqishëm është skenari i jashtëzakonshëm i Carnahan dhe Michael McGrale”. Këto fjalë tregojnë se, për Tarantino, “The Rip” arrin të kapë vëmendjen e tij dhe të ofrojë një përvojë të këndshme në një treg ku, sipas tij, shumica e filmave duken të “torpedozohen” nga gabimet e përmendura më sipër. Në një periudhë në të cilën Tarantino po përgatitet për projektin e tij të ardhshëm, ai po punon në një dramë teatrale me titull “The Popinjay Cavalier”. Skenari përshkruhet si një “komedi me shpatë” e vendosur në Evropën e viteve ’30, dhe është planifikuar të ketë premierën botërore në West End-in e Londrës në vitin 2027. Kjo tregon se, pavarësisht kritika ndaj industrisë së filmit, Tarantino vazhdon të eksplorojë forma të tjera artistike dhe të kontribuojë në skenën ndërkombëtare të artit. Sa i përket karrierës së tij në kinematografi, regjisori ende nuk ka zbuluar se cili do të jetë filmi i tij i dhjetë dhe i fundit, i cili do të shënojë fundin e një epoke të gjatë në të cilën ai ka sjellë disa nga filmat më influencues të kohës së fundit. Në këtë pikë, ai mbetet i paqartë për projektin e ardhshëm, duke lënë të hapur pritjet e tifozëve dhe kritikëve për të ardhmen e tij në ekran. “The Rip” është tani i disponueshëm për streaming në Netflix, duke ofruar mundësinë për audiencën globale të përjetojë një thriller policor që, sipas Tarantino-s, arrin të tejkalojë “fabrikën pa shije” të Hollywood-it. Ky film mund të shërbejë si një shembull i rrallë i asaj që regjisori e konsideron të vlefshme në një treg të mbushur me prodhime masive dhe të paautentike. Në përfundim, deklaratat e Tarantino-s pasqyrojnë një ndjenjë të thellë zhgënjimi ndaj trendëve të tanishme të Hollywood-it, ndërsa e vlerësojnë kur filmat arrijnë të ofrojnë inovacion, aktorë të përzgjedhur mirë dhe skenarë të fortë. “The Rip” shfaqet si një dritë shpresë në këtë kontekst, duke provuar se, edhe në një “fabrikë” të kritikës së tij, ekzistojnë prodhime që mund të kapin vëmendjen e kritikëve më të kërkuar. Tarantino, duke shijuar një periudhë të re të krijimit në teatër dhe duke planifikuar projektin e tij të fundit në kinematografi, vazhdon të jetë një zë i rëndësishëm dhe i paanshëm në debatet rreth cilësisë së artit bashkëkohor. Ky artikull përmbledh mendimet e Tarantino-s dhe thekson rëndësinë e filmave që arrijnë të tejkalojnë pritshmëritë e industrisë, duke ofruar lexuesit një pasqyrë të thellë të kritikave dhe vlerësimeve të një prej figurave më të njohura të kinemasë bashkëkohore.