“Pa fund të rruges”: Çka mund ta mësojë Holanda për luftimin e papunësisë së të rinjve

Një raport i rëndësishëm të muajit të kaluar ka gjetur se Britania luftohet me një krizë të angazhimit të të rinjve – afërsisht një nga tetë të rinj në moshën 16-24 vjeç nuk janë në arsimim, punë ose trajnim (Neet).

Alan Milburn, ish ministri i shëndetit i cili ka autoruar raportin, ka paralajmëruar se afërsisht një nga gjashtë të rinj do të bëhet Neet brenda pesë vjetësh nëse nuk marrin veprime urgjente.

Ai ka identifikuar se sistemi holandez është një gjendje e cila mund të mësojë shumë për Mbretërinë e Bashkuar. Holanda ka një nga normat më të ulëta Neet në botë, me 4.9% midis të rinjve në moshën 18-24 vjeç. Numri i barabartë në Mbretëri është 15.1%.

Kështu, mund të kemi të lëvizim nga një sistem holandez i dizajnuar rreth një principi të thjeshtë?

“Pa fund të rruges” është filozofia e cila qëndron pas arsimit dhe politikës së punës së të rinjve në Holandë – çdo fazë e rrugës së një të rinji është dizajnuar për të çuar kuaj.

Sipas ligjit holandez, është detyrimisht për fëmijët midis moshat 5-16 të shkojnë në shkollë – pastaj duhet të qëndrojnë në arsimim ose trajnim deri sa të arrijnë një kualifikim ose të kalojnë moshën 18.

Një nga mjetet kryesore për reduktimin e normave të lëshimit të shkollës në Holandë është përmes kvalifikimit të detyruar (kwalificatieplicht).

Rreth moshat 12, nxënësit holandezë janë të klasifikuar në një nga tre rrugë të dytme të mesme, bazuar në rekomandimet e mësuesve dhe rezultatet e provimeve të shkollës fillore:

Sistemi është kontrovers i cili ka kritikë që paralajmërojnë se klasifikimi të hershëm mund të pengojë disa fëmijë dhe të jetë dëmtuar për shijen personale të një të rinji.

Në Mbretëri, të rinjët kanë lirinë për të lënë shkollën në moshën 16, por pas kësaj rregullat ndryshojnë. Në Angli, ata duhet të qëndrojnë në arsimim ose trajnim deri në moshën 18 përmes studimit plotëkohor, një program trajnimi apo mësimdhënies pjesëprerë ndërlikuar me punë.

Në Skoci, Uells dhe Irlandën e Veriut nuk ka kërkesë ligjore të barabartë, megjithatë shkollat dhe agjencitë publike ende i kërkojnë të rinjve që të qëndrojnë në arsimim ose trajnim.

Në moshën 10 vjeç, Amelie u thotë të zgjedhte rrugën e mesme të profesionale VMBO në shkollën e lartë.

Ajo thotë se kjo ka penguar shijen e saj – në sistemin shkollor holandez, rruga VMBO nuk është rruga më akademike.

Por kur filloi të shikonte shkolla të mesme në moshën 12 vjeç, ajo u ndje më optimiste. “Kam pasur një klasë tekstile, kishte një zonë ku punoheshin metalurgjikët,” shpjegon ajo.

Amelie vazhdoi të studiojë modën por pati vështirësi për të siguruar një praktikë dhe lëvizjen nga kursi në moshën 17. Ajo pastaj kaloi gjashtë muaj duke punuar dhe udhëtim, dhe u ndje sikur rruga akademike e saj kishte humbur drejtimin.

Në këtë pikë Amelie thotë se nëse lëshimi i shkollës ishte një opsion i disponueshëm për të – siç është në Mbretëri – ajo nuk dijeni se çka do të ndodhë.

Por pa një kualifikim, kjo nuk ishte një opsion për Amelie.

Një rrugë nga arsimimi në punë të qëndrueshme

Sistemi holandez krijon mundësi për shumë praktikime në rrugë të trajnimit përmes rrugëve të punës-studimit, partneritetit të bizneseve dhe programeve të trajnimit të mbështetur nga shteti. Bizneset janë në gjendje të kërkojnë programe kolegjiale personalizuar për nevojat e kompanisë së tyre.

Së cilën sumë studentëve janë paguar, dhe nëse ka ose jo një punë plotëkohore në fund të saj, ndryshon midis profesioneve të ndryshme. Amelie thotë se ishte si bizneset që kërkonin studentët që diplomojnë me një profesion i kërkuar.

Përpikja e studentëve në moshën 16 dhe lart kanë mundësi për të kombinuar punësimin pjesëprerë ndërlikuar me studimet, zakonisht duke punuar gjatë javës ndërsa shikojnë shkollën një ose dy ditë.

Të rinjët që ndjekin një kualifikim profesionist janë të trajtur si investime të vlefshme dhe një aktiv i çmuar për shoqërinë, sipas Asja van der Helm, një mësues në shkollën e lartë në Haga.

“Shumë profesionalë të shikuar – elektricieni, tjegulltarët, specialistët e instaliimit, teknikët dhe punonjëritë me dorë – janë duke fituar të ardhura të mira dhe janë shumë kërkuar nga shoqëria,” shpjegon Van der Helm. “Kjo është një shoqëri shumë e motivuar nga para për të rinjët. Kur shikojnë një punonjësi që bën atë që i pëlqejnë dhe fitojnë shumë para shpejt, ata e shikojnë këtë si aspirues.”

Destiny u zhvendos në Holandë nga Bonaire në Karibin. Atje kishte pak mundësi dhe ishte tërhequr nga opsionet e disponueshme në sistemin arsimor holandez.

Përpikja e saj për një kurs të terapisë së bukurisë në Holandë u bë punë të paguar në një salon.

Rrugët e saj ilustrujnë saktësisht atë që policitë hollandez po kërkojnë: të sigurojnë se të rinjët lëvizin lirshëm nga arsimimi në punë para se të bëhen plotësisht të larguar.

Për studentët që kanë vështirësi me këto rrugë formale, ka një sërë alternativa të disponueshme, të financuara përmes budzhetit të shkollës.