Kandidatë për kryetarin e FIGC-së synojnë pjesë nga të ardhurat e basteve
Zgjedhja për kryetarin e Federatës Italiane të Futbollit (FIGC), e caktuar për 22 qershor, vjen në një moment kur sporti përballet me sfida të mëdha: stadiume të plakura, konkurrencë në rënie, rrugë të dobëta për zhvillimin e të rinjve dhe një ekonomi futbolli që bie pas vendet evropiane. Dy emrat kryesorë – Giovanni Malagò, ish-president i Komitetit Olimpik Italian, dhe Giancarlo Abete, ish-president i FIGC-së – po përpiqen të japin zgjidhje përmes një burimi të papritur: industrinë e basteve.
Të dy kandidatët janë të njëjti në kërkesën për një pjesë të drejtpërdrejtë të të ardhurave nga baste, rreth 2 % të xhiros së operatorëve të licencuar, përmes një taksie “Right‑to‑Bet”. Nëse do të miratohet, kjo mund të sjellë një injeksion të nevojshëm financiar për një sport që po përballet me infrastrukturë të vjetruar dhe presione buxhetore.
Programi i Malagò-s, i cili është favoriti në sondazhe, fokusohet në rinia, futbolli në bazë dhe rinovimin e stadiumeve, veçanërisht në kuadër të përgatitjeve për Euro 2032, që Italia do ta bashkojë me Turqinë. San Siro, simboli i Milanit, nuk është rinovuar që nga Italia 90, dhe Malagò synon të përmirësojë mundësitë për talentet vendase duke inkurajuar rritjen e numrit të futbollistëve italianë nën 23 vjeç në skuadrat e parë. Ndërkohë, Italia për herë të tretë radhazi nuk ka kualifikuar për Kupën Botërore, një realitet i papritur për një kampion katër herë botëror.
Abete, i mbështetur nga ligat amatore, thekson nevojën për të ristrukturuar piramidën futbollistike duke reduktuar numrin e klubave profesionistë, në mënyrë që të rritet qëndrueshmëria financiare dhe të përmirësohen standardet konkurruese. Ai argumenton se sistemi aktual është i mbingarkuar dhe kërkon një “reset” komercial më të gjerë për futbollin italian.
Pikëpamjet e tyre dallohen në mënyrën se si e shohin rolin e basteve: Malagò e konsideron si një mekanizëm të centralizuar financimi, ndërsa Abete kërkon një rishikim më të gjerë tregtarik. Me qeverinë e Giorgia Meloni që po përgatit reforma ekonomike para buxhetit të vitit 2027, kryetari i ri i FIGC-së mund të ketë ndikim të rëndësishëm jo vetëm në të ardhmen e futbollit italian, por edhe në mënyrën se si një nga kombet më tradicionale evropiane do të financojë rigjallërimin e sportit.