AIPAC në sfidë: Demokratët e braktisin organizatën

Kur Brad Lander shpalli kandidaturën e tij për primaren demokratike në Distriktin e 10-të të Kongresit në Nju Jork, në fund të vitit të kaluar, ai dha premtimin që dikur do të ishte vdekjeprurë për një politikan: të mos veprojë “në interes të AIPAC-it”. Në fushatë, Lander, i vetëpërshkruar si një zionist liberal dhe i përkatës i komunitetit hebre, ka sfiduar kundërshtarin e tij, deputetin incumentar Dan Goldman, për të nënshkruar një “premtim popullor” që kufizon kontributet e super‑PAC‑eve. Lander ka përdorur mesazhe tekstuale dhe email‑e për të krahasuar AIPAC-in me Wall Street-in dhe kriptomonedat, duke i përshkruar si një “trinitet e shenjtë” që korrupton politikën demokratike.

Goldman, nga ana tjetër, ka tentuar të tregojë pavarësinë e tij nga organizata. Ai pranoi mbështetjen formale të AIPAC-it, por ka refuzuar çdo kontribut nga komitetet politike dhe ka deklaruar se i ka kërkuar AIPAC-it të ndalojë mbështetjen e pakushtëzuar për Izraelin dhe të kritikojë qeverinë izraelite kur kushton. Distrikti i 10-të, i cili shtrihet nga qendërra e Manheten në Manhattan deri në lagjet e Brownstone në Brooklyn, është një nga distriktet më të përbërë me hebrenj në vend, duke e bërë të vështirë të përshkruhet roli i AIPAC-it si një çështje vetëm lokale.

AIPAC – Komiteti Amerikan për Çështjet Publike të Izraelit – ka ndërtuar ndikimin e saj përmes fushatave të email‑eve që inkurajojnë anëtarët të shmangin kandidatët anti‑izrael dhe të mbështesin ata pro‑izrael, si dhe përmes portalit të saj ku dhuruesit mund të japin shumën maksimale të lejuar për çdo fushatë. Përmes super‑PAC-së së saj, United Democracy Project, organizata mund të grumbullojë fonde pa kufi dhe t’i përdorë ato për të promovuar ose sulmuar kandidatë të caktuar. Këto shpenzime në primaret demokratike kanë dhënë rezultate të përziera.

Historikisht, AIPAC ishte një forcë bipartizanë e pathyeshme, mbrojtës i marrëdhënies së ngushtë midis SHBA‑ve dhe Izraelit, i perceptuar si ambasadori amerikan i një shteti demokratik hebre që lind nga plaga e Holokaustit. Gjatë viteve ’80 dhe ’90, organizata filloi të lëvizë drejt djathtës, duke përqafuar ndikimin e Partisë Likud dhe duke emëruar drejtuesë republikane. Sot, ajo përballet me kritika nga të dy anët: nga e djathta “America First”, përmes figurave si Tucker Carlson, që akuzojnë Izraelin për ndikim të tepruar në politikë, dhe nga e majta, ku AIPAC-i konsiderohet simbol i “guardës së vjetër demokratike” kundër progresivëve të rinj.

Sipas Matt Duss, zëvendësikësit i ekzekutivit në Qendrën për Politikë Ndërkombëtare, “është fjala për mbrojtjen e vjetër, konservatore të strukturës demokratike kundër të rinjve progresivë”. Ndërkohë, zëdhënës i United Democracy Project, Patrick Dorton, deklaron se “ka një anë të majtë të Partisë Demokratike që përpiqet të përdorë sistemin primar për të ushtruar një ndikim të tepruar dhe të dëmshëm në politikë”. Në një kohë kur shumica e demokratëve po dyshojnë në ndihmën ushtarake të pakushtëzuar për Izraelin, AIPAC vazhdon të përdorë fuqinë e dhuruesve të mëdhenj dhe paratë e errë për të mbrojtur këtë marrëdhënie, duke u bërë njëkohësisht viktimë dhe shkak i çlirimit të konsensusit për Izraelin në Shtetet e Bashkuara.