Çfarë mund dhe çfarë s’duhet të lidhni në portin USB të televizorit

Portet USB në televizorët e mençur shpesh kalojnë pa u vënë re, por janë ende shumë të dobishme. Që nga fillimet e tyre në fillim të viteve 2000 dhe me një përhapje të gjerë deri në 2010, sot pothuajse çdo TV i ri ka të paktën një port USB, qoftë ai i tipit tradicional USB‑A në anë ose në pjesën e pasme, ose një port më modern USB‑C. Këto porte lejojnë lidhjen e pajisjeve të ndryshme, por funksionet dhe kufizimet variojnë sipas modelit dhe prodhuesit, ndaj është e rëndësishme të konsultoheni me manualin e pajisjes.

Një nga përdorimet më të thjeshta është ruajtja dhe riprodhimi i përmbajtjes offline. Një çelës USB i mbushur me filma, seriale ose muzikë mund të futet në TV dhe të luhet pa nevojë për internet. Shumë televizorë të mençur mbështesin çelësa deri në 2 TB, por duhet të jenë të formatuar në FAT32, exFAT ose NTFS, ndërsa formatet video të rekomanduara janë MP4, AVI ose MKV, dhe për muzikë MP3, WAV ose AAC. Në këtë mënyrë, edhe në rast se rrjeti bie, mund të vazhdoni të shijoni programet tuaja të preferuara.

Portet USB shërbejnë gjithashtu për pajisje të tjera që përmirësojnë përvojën e shikimit. Dritat LED me furnizim USB krijojnë ndriçim ambientale që ndriçon automatikisht sipas përmbajtjes në ekran, ndërsa një mikrofon USB mund të aktivizojë asistentët zanorë si Alexa, Google Assistant ose Bixby, dhe të ofrojë cilësi më të mirë në thirrjet video apo aplikacione karaoke. Përveç kësaj, një çelës me foto në formate JPEG ose PNG lejon televizorin të shfaqë një slideshow ose të ciklojë një imazh si një “kornizë arti”, megjithatë kjo praktikë është më e përshtatshme për modele si Samsung Frame, pasi televizorët e zakonshëm mund të konsumojnë shumë energji dhe ekranet OLED janë të ndjeshme ndaj “burn‑in”.

Një përdorim tjetër i zakonshëm është karikimi i pajisjeve të vogla. Shumë TV‑ra ofrojnë porte USB 2.0 (5 V/500 mA), që mund të ngarkojnë një telefon në rreth shtatë orë ose një laptop në dyzetë orë – një proces i ngadalshëm, por i pranueshëm për aksesorë të lehtë. Disa modele më të reja kanë kaluar në USB 3.0, duke rritur ndjeshëm shpejtësinë e karikimit. Sidoqoftë, pajisjet që kërkojnë driverë specifikë, si printerët USB, lexuesit optikë ose skanerët, nuk do të funksionojnë në televizor, pasi sistemi i TV‑s nuk i mbulon këto funksionalitete.

Në përfundim, portet USB të televizorëve ofrojnë një gamë të gjerë mundësish – nga ruajtja e mediave offline, përmes ndriçimit atmosferik, deri te kontrolli zanor dhe karikimi i pajisjeve – por është e domosdoshme të njihen kufizimet teknike dhe të zgjidhen pajisjet e përshtatshme për të shmangur probleme të padëshiruara.