Fans dhe miqtë përshkruajnë genialitetin e David Hockney

Ekspozita e përhershme e David Hockney ndodhet pak përpara vendit ku kam rritur, dhe për mua, pikturat e tij kanë qenë gjithmonë pjesë e peizazhit të kujtimeve të fëmijërisë. Kur shikoj pikturat e tij me pishina, ndjej se po hap një dritare të vogël në një botë tjetër, një ndjesi që më ndalon mendjen edhe pasi largohem nga vepra. Sipas shpjegimit tim, “ka një cilësi sekrete në pikturat e Hockney‑s; kur shikon pishinat e tij, ndihesh sikur po hyre në një dritare të vogël në një botë tjetër dhe nuk mund të ndalosh të mendosh për të më vonë”.

Kujtimet e mia me Hockney lidhen ngushtë me jetën time personale. Rreth moshës 19 vjeç, kur isha në studio për babën tim, Lucian Freud, Hockney kishte një ekspozitë në Riverside Studios dhe u shfaq për mua si një piktor i lidhur ngushtë me jetën moderne, krejtësisht ndryshe nga babai im. Kur Hockney më kërkoi të pikturonte djalin tim Jimmy, ndjeva një gëzim të veçantë, pasi babai im kishte ndërruar jetë pesë vjet më parë dhe kjo ishte një mundësi e rrallë për të përjetuar përsëri një sesion në studio. “Hockney ka të njëjtën cilësi si babai im – interes për njerëzit dhe aftësia për t’i bërë ata të ndihen të veçantë”, thashë, duke përshkruar edhe çajun e fortë dhe tortën e madhe që shërbeu në studio në Kaliforni.

Ndikimi i Hockney‑s shtrihet edhe në projektet e mia profesionale. Gjatë planifikimit të restorantit Pomona në Notting Hill, ndodhesha në Hotelin Roosevelt në Hollywood, ku pishina e dizajnuar dhe pikturuar nga Hockney më frymëzoi për zgjedhjen e ngjyrave. Të gjitha mostrat e materialeve dhe Pantonet për brendësinë e restorantit pasqyronin nuancat e “A Bigger Splash”. Kjo ndjenjë e pasqyrimit të stilit të Hockney‑s vazhdon edhe në veshjet e mia; një xhaketë e artë dhe flokë të verdhë në diplomën e tij në Royal College of Art, apo një kostum me shirita blu të çuditshme që ai vuri një ditë në qytet, janë shembuj të “irreverencës” së tij që unë e përdor si referencë në dizajnin tim.

Pikturat e Hockney‑s që më tërheqin janë ato që tregojnë një histori, një moment të kapur në kohë. “Portrait of an Artist (Pool with Two Figures)” – piktura ku Peter Schlesinger shikon nëpër pishinë, ndërsa një notues është nën ujë – përshkruan ndjesinë e diellit kalifornik dhe një marrëdhënie që po ndryshon. Në vitet e fundit kam filluar të mbledh fotografi të Hockney‑s, si kolazhi i djalit Ian në Fountains Abbey, ku këmbët e tij shfaqen në fund të fotos, duke e bërë vëzhgimin më personal. Këto vepra, si dhe printi “Pretty Tulips” që bleva me para nga fatura e gazit, janë pjesë e koleksionit tim dhe dëshmojnë se trashëgimia e Hockney‑s vazhdon të jetë burim frymëzimi për mua dhe për shumë të tjerë.