Kupa e Botës 2026: Lëvizni përpara Messiun, Yamalin dhe Mbappetin, jo Infantinot

Kupa e Botës 2026 po afrohet me një ndjenjë të njohur të dejà vu. Turneu do të hapet të premte, kur Mexiko, bashkëpritës, do të përballet me Afrikën e Jugut në stadionin Azteca, dhe do të shfaqë për herë të parë 48 skuadra në tre vende dhe tre zona kohore. Megjithatë, vëmendja e FIFA-s duket se është zhvendosur nga futbolli në vetvete drejt interesave komerciale dhe politike, duke përfshirë lidhjet e kryetarit Gianni Infantino me figura si Donald Trump, Vladimir Putin dhe sheiku i Katarit, Tamim bin Hamad Al Thani.

Kritikët argumentojnë se zgjedhja e Shteteve të Bashkuara si një nga vendet pritëse është më shumë një hap i kalkuluar për fitime se për një trashëgimi sportive. Çështjet e politikës së jashtme të Trump-it, ngrohja ekstreme që ka ndikuar në ndeshjet e Klubit Botëror të vitit të kaluar, çmimet e larta të biletave dhe kostot e udhëtimit, si dhe prania e forcave të rendit të brendshëm, po i shtojnë tensione organizatorëve dhe tifozëve. Në këtë kontekst, futbolli duket se po bëhet një produkt për konsumatorë, jo më një përvojë për adhuruesit.

Pavarësisht këtyre sfidave, magjia e Kupës së Botës mbetet e pandashme. Nëse ne shikojmë përtej komercializmit, do të gjejmë ndeshje të shkëlqyera, gola spektakularë dhe histori që do të lidhin talentet më të mëdha të botës – Lionel Messi, Kylian Mbappé, Jude Bellingham, dhe prodigji i ri Ansu Fati Yamal. Përveç tyre, do të shohim debutime historike nga vende si Curaçao, Kap Verde dhe Uzbekistan, duke sjellë krenari kombëtare dhe ndjenja bashkëpunimi nëpërmjet ekranit në qytete si Willemstad, Praia dhe Taškent.

Për Messiun, kjo do të jetë paraqitja e fundit në skenën globale; futbollisti i Inter Miami, i cili përfundohet 39 vjeç këtë muaj, mund të udhëheqë Argjentinën drejt një titulli të dytë në radhë. Edhe pse shumica e ekspertëve e konsiderojnë të pamundur, futbolli ka treguar se çdo gjë është e mundur – nga surpriza e Argjentinës kundër Arabisë Saudite në 2022, deri te barazimi i mbrojtësve të titulluar me Islandën në 2018. Në fund, futbolli mbetet një shpëtim për komunitete të varura nga krizat, si në Haiti, ku një ndeshje kundër Brazilit mund të sjellë për një çast lehtësi nga përditshmetë e vështira.

Këto momente, të thjeshta por të fuqishme, janë ajo që e bën Kupën e Botës të veçantë. Futbolli, përtej politikave dhe komercializmit, vazhdon të bashkojë njerëzit, të ngjallë krenari kombëtare dhe të ofrojë një çlirim të përkohshëm nga realitetet e vështira të jetës.