Martinit eksperimentale po arrijnë kulmin në New York?
Në qytetin e gjallë të New York-ut, një trend i ri po përshkruhet si “menu e plotë me martini”. Në disa restorante të njohura, nga Arthur në Greenpoint e deri te San Sabino, mund të përpiloni një darkë me shumë kurse, ku çdo pjatë është një martini i përgatitur me përbërës të papritur: brioche martini, martini me bukë hudhre, martini me domate, kaprese, kripë feta, krem i thartë me qepë, madhe deti, MSG, pizza, borsç, Tomatari i Ambassadors Clubhouse, e madje një martini me kastravec nga Monkey Bar. Për më shumë “breakfast‑for‑dinner”, Backstage ofron një martini me bagel, ndërsa për ëmbëlsirë mund të zgjidhni një martini me pistaci, espresso ose dardhë nga Balthazar. Lista e kombinimeve të kripës dhe kripërave të ndryshme është e pafundme, duke e bërë këtë trend të duket se s’ka fund.
Krijuesja e brioche martini, Charlotte Mirzoeff, menaxherja e përgjithshme dhe drejtuesja e pijes në Arthur, shpjegon se si një ide e thjeshtë nga kuzhinieri Kevin Finch – brioche me gjalpë të kulturës së shtëpisë – u shndërrua në një martini me gin të “fat‑washed”, vermut, “eau de vie” me vepër dhe çaj arri. “Nuk duket sikur po pini gjalpë, por është një martini klasik me nuanca shumë subtile të brioche‑s,” thotë Mirzoeff, e cila shton se restoranti konsumon dy ngarkesa të plota në javë, pothuajse një kastë të plotë gin. Ajo beson se një martini i veçantë mund të shërbejë si “identifikues” i një bare, një lloj “margarita pizza” për koktejlët, dhe se aftësia për të bërë një martini të mirë është tregues i cilësisë së barit.
Trendin e martinit të frymëzuar nga ushqimi e ka ndihmuar edhe bartenderja shtëpiake Hannah Chamberlain, e njohur si @spiritedla, e cila ka bërë virale në 2019 video me “junk food martini” – nga Funyuns Gibson e deri te martini me bagel dhe lox. Ajo vë në dukje se në listën e 50 bareve më të mira në Amerikën e Veriut, pothuajse çdo bar ka një version të çuditshëm të martinit, qoftë me peshk në konserve, puttanesca apo Old Bay. Robert Simonson, historian i koktejlëve dhe bashkëthemelues i Martini Expo, e përshkruan këtë fenomen si kryqëzimin e dy tendencave: rritja e popullaritetit të martinit dhe krijimi i koktejlëve që imitojnë shijet e ushqimit. Sipas tij, bartenderët sot përdorin teknika më të sofistikuara dhe njohuri të thella për të ruajtur bazën klasike të gin dhe vermuti, duke shtuar elementë të sofistikuar që i dallojnë kreacionet e tyre nga versionet e thjeshta të viteve ’90.
Ky valë e martinit të kripëruar dhe të frymëzuar nga kuzhina po transformon barin në një laborator kreativ, ku çdo gllënjkë mund të jetë një eksperiment i ri gastronomik. Ndërkohë, konsumatorët po përqafojnë këtë lloj “cocktaili‑ushqim” me entuziazëm, duke e bërë të vështirë të imagjinohet një menu pa një martini të pazakontë.
