Mësimet holandeze për luftën kundër papunësisë së të rinjve

Një raport i rëndësishëm i publikuar muajin e kaluar ka zbuluar se Britania po përballet me një krizë të angazhimit të të rinjve: pothuajse një në tetë të rinj, në moshën 16‑24 vjeç, nuk ndodhen në arsim, punë apo trajnim (NEET). Alan Milburn, ish‑sekretari i shëndetit që ka hartuar raportin, paralajmëroi se një në gjashtë të rinj mund të përfundojë si NEET brenda pesë vjetësh nëse mos ndërmerren masa të menjëhershme. Ai theksoi se Holanda, me një normë NEET prej vetëm 4.9% për grupin 18‑24 vjeçarë, mund të shërbejë si model për Britaninë, e cila ka 15.1%.

Filozofia “nuk ka fund të vdekur” është themeli i politikave holandeze për arsim dhe punësim të të rinjve – çdo fazë e rrugës së tyre synon të çojë në një mundësi konkrete. Sipas ligjit holandez, fëmijët nga mosha 5 deri në 16 vjet janë të detyruar të shkohen në shkollë, dhe pas kësaj duhet të vazhdojnë në arsim ose trajnim deri sa të përfundojnë një kualifikim ose të arrijnë moshën 18 vjeç. Një mjet kyç për reduktimin e shkarkimit shkollor është “kwalifikatieplicht”, i cili, që nga rreth moshës 12 vjeçare, i ndan nxënësit në tre rrugë sekondare bazuar në rekomandimet e mësuesve dhe rezultatet e provave të shkollës fillore. Kjo praktikë ka ngjallur kritika, duke u argumentuar se ndarja e hershme mund të dëmtojë vetëbesimin e disa nxënësve, por në Holandë ajo konsiderohet e domosdoshme për të siguruar një rrugë të qartë drejt punës.

Historia e Amelie, 10 vjeçare që u udhëzua të zgjedhë rrugën vokacionale VMBO, ilustron ndikimin e këtij sistemi. Ajo ka thënë se zgjedhja e një rrugë jo‑akademike i ka prekur vetëbesimin, por kur në moshë 12 vjeçare filloi të eksplorojë shkollat sekondare, ndjeu një rritje të optimizmit: “Kemi një klasë tekstili, ka një pjesë për forgimin,” shpjegoi ajo. Pas studimit të modës, Amelie pa vështirësi për të gjetur një praktikë dhe, kur e la studimet në moshë 17 vjeçare, kaloi në një periudhë gjashtë muajsh pune dhe udhëtimi, duke ndjerë se rruga e saj akademike ishte devijuar. “Nëse do të kisha lirinë të braktisja shkollën, nuk e di se çfarë do të ndodhte,” tha ajo, duke theksuar se pa një kualifikim, largimi nga arsimi nuk ishte një alternativë.

Sistemi holandez ofron përvoja praktike përmes rrugëve të punës‑studimit, partneriteteve me punëdhënës dhe praktikave të mbështetura nga shteti. Përmes “beroepsbegeleidende leerweg”, studentët mbi 16 vjeç mund të kombinojnë punë në kohë të pjesshme me studimet, duke punuar shumicën e javës dhe duke ndjekur mësimet një ose dy ditë në shkollë. Asja van der Helm, mësuese në The Hague, shpjegon se “shumë profesionistë të aftë – elektricienë, çatiarë, teknikë, artizanë – fitojnë të ardhura të mira dhe janë thelbësorë për shoqërinë”. Shembulli i Destiny, e cila ka emigruar nga Bonaire në Holandë, tregon se një kurs në trajtimin e bukurisë i dha mundësi për një praktikë të paguar në një sallon, duke e ndihmuar të kalojë pa probleme nga arsimi në punë. Për ata që hasin vështirësi në rrugët formale, buxhetet shkollore financojnë alternativa të ndryshme, ndërsa organizata Mooi Jong, e drejtuar nga Alexander Koppelle, ndërhyn për të parandaluar largimin e të rinjve nga arsimi dhe punësimi.