Rrëmbimi në Masters që ndryshoi karrierën e Rory McIlroy

Në fillim të pranverës 2010, Rory McIlroy, i ri 21-vjeçar nga Irlanda Veriore, po bëhej një emër i njohur në golf. Pas fitimit të parë në PGA Tour në Quail Hollow Championship dhe kontributit të rëndësishëm për fitoren e Europës në Ryder Cup, ai hyri në Masters për herë të parë, por përfundoi me 74 dhe 77, duke humbur katër goditje nga linja e prerjes dhe duke u larguar me shtatë përparësi mbi par. Ky rezultat e shtynë të marrë një pushim të shkurtër nga garat, por në vitin 2011, ai u kthye në Augusta me synimin për të shlyer dritën e dështimit të vitit të kaluar.

Në radhën e parë të Masters 2011, McIlroy shënoi një 65 pa bogey, për herë të parë në karrierën e tij në një major, dhe ndjekë Alvaro Quirós në udhëheqjen e radhës së parë. Me një 69 në radhën e dytë, ai u vendos dy goditje përpara Jason Day dhe një goditje pas Tiger Woods, duke mbajtur udhëheqjen me katër goditje para fundit të javës. “Është një pozicion i shkëlqyeshëm për të qenë… përfundimisht ndihem i rehatshëm në këtë fushë golfi,” tha McIlroy për shtypin, duke shtuar se nuk duhej të merrte asgjë për të dhënë dhe të luante po aq fort sa tre ditët e fundit.

Por në fund të javës, udhëheqja e tij filloi të shkurtohej. Pas një bogey në radhën e katërt, ai u përball me një seri gabimesh të rënda: në radhën e dhjetë topi i tij përplasi në një pemë, u kthye në një zonë të pakonfirmuar mes dy fushave, dhe përfundoi me një triple bogey. Një tjetër goditje në radhën e 13-të doli në Rae’s Creek, duke e çuar në një seri të dy bogey dhe një double bogey, dhe McIlroy u gjet në vendin e shtatë, duke humbur çelësin e “green jacket”. Kjo rrëmbim i dhimbshëm në Masters 2011 shënoi një pikë kthese në karrierën e tij, duke e detyruar të rishikojë qasjen ndaj presionit në turnet e mëdha.