Skanimi i kancerit të prostatës: Çfarë rekomandon Komiteti Kombëtar

Komiteti Kombëtar Britanik për Skanimin ka publikuar një rekomandim i cili e kufizon skanimin e kancerit të prostatës vetëm në një grup shumë të vogël burrash me rrezik të lartë. Sipas komitetit, nuk ka baza për të organizuar një program masiv të skanimit për shumicën e burrave, pasi testet aktuale – kryesisht testi i PSA-së – nuk janë të mjaftueshme për të identifikuar në mënyrë të besueshme kancerin në fazë të hershme. Për këtë arsye, skanimi do të rekomandohet vetëm për burrat me mutacione gjenetike BRCA2, të cilët kanë tendencë të zhvillojnë kancere më agresive dhe në moshë më të re, dhe do të bëhet çdo dy vjet për moshat 45‑61 vjeç.

Komiteti argumenton se një program i gjerë skanimi mund të shkaktojë më shumë dëm sesa dobi, duke çuar në trajtime të panevojshme për kancere që rriten ngadalë dhe që nuk do të ndikojnë në shëndetin e pacientit. Trajtimet e tilla mund të sjellin komplikacione serioze si inkontinencë dhe impotencë, të cilat prekin ndjeshëm cilësinë e jetës. Edhe pse zbulimi i hershëm i kancerit mund të shpëtojë jetë, vështirësia për të dalluar në mënyrë të saktë kancere agresive nga ato jo‑agresive bën që përfitimet e skanimit të jenë të kufizuara.

Komiteti nuk rekomandon skanim për grupet e tjera të rrezikshme, përfshirë burrat e racës së zezë dhe ata me histori familjare të kancerit të prostatës, për shkak të mungesës së provave klinike të mjaftueshme. Sidoqoftë, për burrat me mutacione BRCA2, testimi gjenetik është i domosdoshëm për të identifikuar ata që mund të përfitojnë nga skanimi. Në Mbretërinë e Bashkuar, rreth 55 000 burrra diagnostikohen me kancer të prostatës çdo vit, ndërsa 12 000 vdekje vjetore lidhen me këtë sëmundje.