Tom Bombadil, heroi i paditur i “Lord of the Rings

Tom Bombadil është një nga personazhet më të veçantë dhe më të vjetër të Botës së Mesme, i cili mbetet i paprekshëm nga fuqia e Unazës së Vetme. Për shkak të misterit që e rrethon, Peter Jackson e ka hequr plotësisht nga adaptimet filmike, duke e lënë të panjohur për lexuesit që nuk kanë lexuar librat. Megjithatë, roli i tij në tregimin e Tolkien është thelbësor: ai shfaqet në pyllin e vjetër për të shpëtuar Merry dhe Pippin nga “Old Man Willow” dhe i ofron hobitëve strehë në shtëpinë e tij, ku ata përjetojnë ëndrra vizionare dhe përballje me një “barrow‑wight”.

Burimi i personazhit është po aq i pazakontë sa vetë historia. Në vitet 1910‑s, Tolkien u frymëzua nga një kukull holandez që i kishte përkatë fëmijëve të tij; kukulli, i quajtur “Bombadil”, u shndërrua në një frymë natyrore të fshatit anglez, për të cilën autorit i pëlqeu të shkruante vargje të lehta dhe humoristike. Emrat që i japin komunitetet e ndryshme të Botës së Mesme – Iarwain Ben‑Adar te Dúnedain (“i vjetër dhe i pa‑babai”), Orald te Rohirrim (“shumë i vjetër”), Forn te xhuxhet – vërtetojnë se Tom konsiderohet si krijesa më e vjetër në krijimin e Tolkien.

Në “The Fellowship of the Ring” elfi Glofindel parashikon se, nëse Sauroni do të triumfojë, “Bombadil do të bjerë, i fundit ashtu si ishte i pari; dhe natën do të vijë”. Kjo tregon rëndësinë e tij morale: ndërsa Unaza simbolizon korrupsionin dhe dëshirën për fuqi, Tom Bombadil e reziston pa mundim, duke e trajtuar atë si një lodër magjike. Goldberry, gruaja e tij, e përmbledh misterin me një përgjigje të thjeshtë: “Ai është”, një frazë që ngjason përgjigjen hyjnore të Zotit ndaj Musait në Librin e Daljes: “Unë jam ajo që jam”.

Tolkien vetë, në një letër te redaktori i tij, sqaroi se Bombadil nuk është një hyjnesë, por një simbol i diçkaje që autorit i duket thelbësore. Kështu, përmes këtij personazhi, lexuesit kuptojnë se ndjekja e vërtetës dhe thjeshtësia e natyrës mund të triumfojnë mbi çdo errësirë, duke ofruar një mesazh universal për rezistencën ndaj së keqes.